خورشید برسر نیزه

باز این چه شورش است مگر محشر آمده؟***

خورشیدِ سر برهنه به صحرا برآمده***

آتش به کام و زلف پریشان وسرخ روی***

این آفتاب ازافقی دیگر آمده***

چون روز روشن است که قصدش مصاف نیست ***

این شاه کم سپاه که بی لشگر آمده***

یاران نظر کنید به پهلو گرفتنش***

این کشتی نجات که بی لنگر آمده***

بانگ "فیاسیوف خذینی"است بر لبش***

خنجر فرو گذاشته با حنجر آمده***

آورده با خودش همه کوچک وبزرگ***

اصغر بغل گرفته وبا اکبر آمده***

ای تشنگا ن سوخته لب ،تشنگی بس است***

سر بر کُنید عباسِ آب آور آمده***

این ساقی عَلم بدست ِبی بدیل کیست؟***

عطشان رفته وعطشان تر آمده***

آتش به خیمه های دل عاشقان زده***

این آتشی که رفته وخاکسترآمده***

آبی نمانده روزه بگیرید نخل ها***

نخل امید رفته ولی بی سر آمده***

ای دست پرسخاوت روشن،گشوده شو***

دریوزه ای به نیت انگشتر آمده***

جای شریف بوسه ی پیغمبر خداست***

این نیزهای که از همه بالا ترآمده***

آن سر،که تاهمیشه سرازآفتاب بود ***

امشب به خون نشسته به تشت زر آمده***

بوی بهشت داردوهمواره زنده است***

این باغ گل به چشمت اگر پرپرآمده***

بگذارتا دمی به جمالت نظر کنم***

هفتادودومین گل ازخون برآمده***

لب وا کن از همای تن بی سر حسین من***

حرفی به لب بیار،ببین خواهرآمده.......***